Berichten

De Levende Rivier

Dit jaar spelen een aantal natuurdocumentaires een belangrijke rol in mijn werk als geluidsman / audionabewerker. Het begint er op te lijken dat ik eindelijk een voet tussen de deur heb gekregen in de fascinerende wereld van de natuurfilm. Begin mei ben ik begonnen met de geluidsafwerking van de eerste van drie documentaires van de west-Brabantse natuurfilmer Cees van Kempen. Intussen is de eerste ruwe mix ingestuurd voor het vermaarde Jackson Hole Festival. Voor deze documentaire was ik verantwoordelijk voor de gehele audio edit en alle foley opnames. Het geluid zal worden afgewerkt in 5.1 surround. De muziek voor deze serie is van de hand van Jos Jansen van Big Orange. Deze serie zal eind van dit jaar worden uitgezonden door VARA-BNN deze exacte data zijn nog niet bekend.

Levende Rivier

Een ander erg mooi project wordt een driedelige natuurserie van de maker van De Nieuwe Wildernis, Ruben Smit. De prachtige teaser zegt meer dan duizend woorden. Ook hiervoor zal ik de geluid edit verzorgen in 5.1 surround in samenwerking met natuurgeluiden expert Henk Meeuwsen.

Na de Nieuwe Wildernis komen Ruben Smit en de VARA samen met de nieuwe tv-serie de Levende Rivier. Deze nieuwe serie gaat over het leven in, op en rond de Nederlandse rivieren. De Levende Rivier vertelt het verhaal van een man in een kano die reist over de rivier de Rijn vanaf de Duitse grens tot de uitmonding in de Noordzee. Rondom de kano ziet de kijker de Nederlandse natuur op een indrukwekkende manier. Zo zien we uiterwaarden, bossen, beekjes die allemaal met elkaar in verbinding staan en vele bijzondere dieren die in en rondom de rivieren leven. De serie is opgedeeld in vier gedeeltes. Deel 1: De Gelderse Poort, deel 2: Neder-Rijn en Lek, deel 3: Biesbosch en tot slot deel 4: Delta. Deze nieuwe serie komt in de herfst van 2015 op televisie.

Volg de Levende Rivier op Facebook.

Bos

De meeste producties waarbij ik betrokken ben sta je als geluidsman niet bepaald in het middelpunt van de belangstelling. Regelmatig is het zelfs erg ondankbaar werk. Bijvoorbeeld wanneer de regisseur zeer enthousiast aanwijzingen geeft aan de cameraman bij het ‘beautyshot’ dat er op dat moment wordt gedraaid. Daarbij compleet voorbijgaand aan het feit dat het geluid bij dat shot misschien ook erg mooi had kunnen zijn. Helaas nu gedraaid met zijn aanwijzingen. Het komt dan ook geregeld voor dat ik deze mensen er op  wijs dat ze deze aanwijzingen hebben gemaakt. De één reageert dankbaar en houdt zijn mond. De ander trekt zijn schouders op en kijkt naar me met een uitdrukking op zijn gezicht van: “jammer voor je.”

Zo kan ik me nog zeer helder een dergelijke situatie voor de geest halen. We stonden voor een fictie productie rond magic hour een prachtshot te draaien op een begraafplaats. Een enorm blik figuranten gecompleteerd met looporkest. Alles klopte. Prachtig licht, windstil, mooi knarsend grindpad onder alle voeten en zelfs de kerkklok werkte mee. In de verte begon het orkest te spelen en kwam langzaam op de camera aflopen. Geweldig hoe de akoestiek van deze locatie reageerde op het geluid. De muziek zwelde aan en de stoet liep langzaam de camera voorbij. Op dat moment werd de scene ruw onderbroken door de opnameleider. GESTOPT!! galmde er over het kerkhof. Ik kon mijn schoenen wel opvreten. Deze kreet had iedereen uit zijn concentratie gehaald en het orkest stopte dus met spelen. Niets aan de hand denkt u. Maar niets is minder waar. Mijn grote frustratie lag in het feit dat het thema wat het orkest speelde nog niet rond was. Ik wist dat ik dat in de studio nooit meer zo mooi kon maken als het op dat moment had geklonken. De zon was weg en het moment en dus het shot was voorbij. Dag prachtopname.

Op dat soort momenten denk ik aan de natuuropnames die ik regelmatig maak. In mijn eentje en vaak op plekken met erg weinig medemensen en op onganse tijden. Dan neem ik de mooiste geluiden op zonder dat er iemand doorheen roept en druk ik op stop wanneer ik denk dat het genoeg is. Tijdens deze trips vergeet ik alle frustraties die ik in mijn beroepspraktijk te verduren krijg. En ga op zoek naar wat voor mij ultieme schoonheid is. Natuurlijke geluiden zoals bijvoorbeeld het ruisen van bladeren of  vallende regendruppels op een met droge dorre bladeren bedekte bodem.

Op dit moment ben ik dan ook bezig om deze collectie verder uit te breiden zodat meer mensen hier ook van kunnen genieten.

via: www.nmu.nl
De provincie Utrecht heeft in de jaren 80 gebieden aangewezen als stiltegebieden. In die gebieden is het de bedoeling dat de stilte wordt beschermd. Maar stilte staat onder druk. Met name auto- en luchtverkeer verdringen de stilte. De NMU wilde weten hoe het anno 2010 gesteld is met de beleving van het geluid in de stiltegebieden van de provincie.
Een eerste deel van het onderzoek, een online enquête, is afgerond. Over een paar maanden volgt het tweede deel van het onderzoek, waarbij Utrechters zelf het veld in gaan om geluid te registreren. De meeste respondenten vinden het belangrijk dat in Utrecht gebieden zijn waar het stil is. Stilte is belangrijk bij het recreëren. Vooral het genieten van de natuur, zoals vogels kijken, vraagt om een stille omgeving. Het geluid waar de meeste hinder van wordt ondervinden, is afkomstig van motorcrossers. Op de tweede plaats staat het geluid van auto`s en vliegtuigen. Echt stil is het nergens in de veertien stiltegebieden. Boswachterij Leersum wordt als meest stil ervaren. De stiltegebieden in de provincie Utrecht kunnen stiller, zo blijkt. Respondenten zien vooral een strenger optreden tegen lawaaimakers als oplossing. Ook het gemotoriseerde verkeer om het gebied heenleiden scoort hoog. Respondenten konden ook andere mogelijkheden aangeven. Genoemd werden onder meer: afschaffen motorcross terreinen naast natuurgebieden, alleen bestemmingsverkeer toelaten op bepaalde wegen, bekendheid vergroten en beleid maken op ontwikkeling van veel stillere motoren.

Utrecht heeft veertien stiltegebieden. Dit zijn: Achterbergse Hooilanden, Amerongse Berg, Beverweerd/Rijsenburg, Boswachterij Leersum, Eemland, Hei- en Boeicop Hoenkoop/Polsbroek, , Kockenen Teckop, Lage Vuursche, Loenderveensche Plas, Overlangbroek, Westbroek e.o Willeskop/Benschop Blokland Broek. De bekendheid met deze gebieden is gering. Het minst bekend is Blokland Broek. Het meest bekend is de Lage Vuursche.

De NMU gaat ook onderzoeken hoe lawaai in de stiltegebieden wordt ervaren. Zo`n zestig mensen gaan binnenkort op pad om geluid te registreren. Wie het leuk vindt om aan dit onderzoek zelf mee te doen, kan zich nog melden bij p.berg@nmu.nl.

De NMU zet zich in voor een aangename leefomgeving voor alle inwoners van de provincie Utrecht. Rust en stilte zijn belangrijk voor mensen. De stiltegebieden spelen hierin een belangrijk rol.

Beluister de reportage op radio 1 over het onderwerp stiltegebieden